Udana reintrodukcja popielic w Barlinecko-Gorzowskim Parku Krajobrazowym



Prowadzony od 2011 r. program reintrodukcji nadrzewnego gryzonia – popielicy szarej, prowadzony w Barlinecko-Gorzowskim Parku Krajobrazowym, (na pograniczu Lubuskiego i Zachodniopomorskiego) zaczyna przynosić efekty. W tym roku po raz pierwszy w jednym z gniazd były młode.

Zobacz cały artykuł na tej stronie

Kilka słów z Wikipedii o popielicy

Popielica szara[4] , dawniej: popielica[5][6] (Glis glis) – ssak z rodziny popielicowatych (Gliridae), jedyny przedstawiciel rodzaju popielica (Glis)[2].

Popielica szara występuje w Europie Środkowej i południowej (od Francji i północnej Hiszpanii aż po Wołgę), na Kaukazie, w północnej Azji Mniejszej, w Iranie i Turkiestanie. W Polsce w odpowiednich środowiskach w górach i na pogórzu występuje dość licznie, jednak na niżu jej stanowiska są znacznie rzadsze. Częściej jest spotykana w Krainie Świętokrzyskiej i na południowej Lubelszczyźnie, nieliczne stanowiska znane są w reszcie kraju (jednak w północnej części Polski jest ich zaledwie kilka). Czytaj więcej

Kilka słów z Wikipedii o Barlinecko-Gorzowskim Parku Krajobrazowym

Barlinecko-Gorzowski Park Krajobrazowy – park krajobrazowy o powierzchni 239,8291 km² znajdujący się na terenie województw zachodniopomorskiego i lubuskiego. Siedziba administracyjna parku mieści się w Gorzowie Wielkopolskim.

W krajobrazie Parku i jego otuliny dominują lasy. Zajmują one 81% powierzchni.

Spośród rosnących tu roślin objętych ochroną ścisłą ważniejsze gatunki to: rosiczka okrągłolistna, orlik pospolity, paprotka zwyczajna, pierwiosnek lekarski, przylaszczka pospolita, śnieżyczka przebiśnieg. Ochroną częściową objęte są m.in. bobrek trójlistkowy, grążel żółty, grzybienie białe. Występuje też wiele unikatowych zbiorowisk roślinności bagienno-torfowiskowej. Czytaj więcej

Kilka słów z Wikipedii o reintrodukcji

Reintrodukcja – w biologii termin określający ponowne wprowadzenie na stare miejsca bytowania rodzimych gatunków zwierząt i roślin, kiedyś tam żyjących, lecz wcześniej wytępionych. Reintrodukcja jest środkiem do restytucji gatunku, tj. odbudowania jego populacji.

Udanym przykładem może być reintrodukcja żubra, który do roku 1925 został niemal wytępiony (w Polsce ostatni żyjący na wolności żubr padł w roku 1919). Gatunek odratowano dzięki osobnikom zachowanym w ogrodach zoologicznych. Czytaj więcej
źródło: pl.wikipedia.org

(Visited 56 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Wykonaj poniższe zadanie * Przekroczono limit czasu. Proszę uzupełnić captcha jeszcze raz.