Odkryto białko, dzięki któremu zarodźce malarii dostają się do wątroby



Zarodziec sierpowyZespół ze Szkoły Zdrowia Publicznego Bloomberga Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa odkrył białko wejściowe (ang. entry protein), za pośrednictwem którego zarodźce sierpowe (Plasmodium falciparum) przedostają się przez stanowiące ok. 15-20% wszystkich komórek wątroby komórki Browicza-Kupffera.

Zobacz cały artykuł na tej stronie

Kilka słów z Wikipedii o zarodźcach sierpowych

Zarodziec sierpowy (Plasmodium falciparum) – pierwotniak należący do rodzaju Plasmodium, który jest jednym z 4 głównych gatunków, wywołujących malarię u ludzi. Jest przenoszony poprzez ślinę komara widliszka, kiedy pobiera on krew. Występuje głównie w Czarnej Afryce.

Ma gametocyty o charakterystycznym kształcie półksiężyca, powoduje mnogie zakażenie krwinek.

Zarodziec sierpowy wywołuje najcięższą postać malarii u ludzi, w przebiegu której najczęściej dochodzi do powikłań i zgonów. Powoduje 15% zakażeń malarią i 90% zgonów w wyniku tej choroby[potrzebne źródło].

W 2002 zsekwencjonowano cały genom tego pierwotniaka[1]. Ma on wielkość ok. 23 mln par zasad i składa się z 14 chromosomów, na których znajduje się ponad 5000 genów.

U osób chorych na niedokrwistość sierpowatą malaria rozwija się rzadko.

Kilka słów z Wikipedii o komórkach Browicza-Kupffera

Komórki Browicza-Kupffera (komórki Kupffera) – osiadłe makrofagi występujące między komórkami śródbłonka, w ścianie sinusoid. Jest częścią układu siateczkowo-śródbłonkowego. Komórki Browicza-Kupffera stanowią ok. 15-20% wszystkich komórek wątroby.

Po raz pierwszy zostały zaobserwowane w 1876 roku przez Karla Wilhelma von Kupffera. Kupffer nazwał je Sternzellen (komórki gwiaździste albo gwiazdowate).

Przypuszczał (błędnie), że są integralną częścią śródbłonka naczyń krwionośnych wątroby. Dopiero kilkanaście lat później, w 1898 roku, Tadeusz Browicz prawidłowo zidentyfikował je jako makrofagi.
źródło: pl.wikipedia.org

(Visited 111 times, 1 visits today)